ในที่สุดหมูน้อย (แต่ตัวใหญ่) ก็สลัดดินออกจากหาง
แล้ว (แอบ) มาอัพบล็อกไป (มะไหร่ไม่ยอมบอกกันเลย)
(แล้วก็มีการมาเร่งให้เราอัพชิงช้าอีก เชอะ!)

วันนี้มาถึงแล้วครับ ชิงช้าสวรรค์/Ferris wheel/Big wheel ขนาดใหญ่ยักษ์
ส่งตรงจากเมืองน้ำหอม เป็นยังไงไปดูกันเลยดีกว่าคร้าบบบบ

ขอเล่า (เผา) นิดนึง วันที่จะไปนั่งเนี่ย ผมไม่ได้บอกว่านหรอกว่าจะพาไปไหน
จนถึงสถานีลุมพินีเค้าถึงรู้ว่ามาสวนลุมไนท์ฯ แต่ก็ยังไม่รู้ตัวอยู่ดีว่าจะต้องเผชิญกับชิงช้าสวรรค์ สูง 60 เมตร
โผล่ออกมาจากสถานีก็เห็นสิ่งนี้แล้วเค้าก็รู้ทันทีว่า ต้องเป็นชิงช้าสวรรค์นี่แน่ๆ ที่ทำให้ผมพาเค้ามา





เป็นป้ายประกาศศักดาอะนะ ว่ายิ่งใหญ่จริงๆ
แต่แค่นี้ก็ทำเอาใครบางคนถึงกับหวั่นๆ







บริเวณซุ้มขายตั๋ว -ราคา- ค่าขนส่งเราขึ้นไป + ค่าขนส่งจากแดนน้ำหอม --> 100 บาทถ้วน (ต่อคนนะ ไม่ใช่ต่อตู้)
อืม ตอนนี้ก็มีการเครียดๆจากคนที่เพิ่งรู้ตัวว่าต้องมานั่งอะไรสูงๆอย่างนี้







ดูแล้วช่างสูงตระหง่านจริงๆ ไอ้ 60 เมตรเนี่ย
"ไหวแน่นา-ผมถาม / เอาน่า ขำๆ-เขาตอบ"



อา...ถึงตาเราจะได้ขึ้นแล้ว (หมอว่านถึงกับเหงื่อตก) อะไรนะ อ๋อ เค้าบอกว่าวันนั้นอากาศร้อน





เมืองกรุงมุมสูง



ศูนย์กลางการหมุน



ใกล้ลงแล้ว เค้าเริ่มจอดให้คนอื่นลงแล้ว เราก็แกว่งนิดๆ (มึนเลย)
ลงพื้นมา (คิดว่า) หมอว่านคงดีใจสุดๆ (ไม่รู้ว่าอีกหน่อยเราจะเล่นรถไฟเหอะกันได้มั้ยเนี่ย)



อันนี้ภาพระยะไกล พอให้เห็นภาพว่าสูงเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะ

เอาล่ะครับ หมดไปอีกหนึงสถานที่เที่ยว ลองไปนั่งกันดูนะครับ เห็นว่าจะอยู่ที่นี่ประมาณ 6 เดือน
นั่งดูแล้วอาจจะรู้สึกว่าได้ไปปารีสก็ได้นะ 555

โอเค ครั้งหน้าเราจะพาไปเที่ยว (อีกรึเปล่าไม่รู้ - ช่วงนี้เที่ยวเยอะ บ่จี๊)
แล้วเจอกันใหม่คร้าบ (ผมว่ามันใกล้จะเป็นบล็อกของผมเต็มทีแล้วนา)

ป.ล. ครั้งนี้ไม่ลงรูปคนเที่ยว เนื่องจาก หนึ่งคนหน้าเสีย(ถ่ายตัวเองรูปเลยเบลอ)
อีกคนเสียหน้า(เหงื่อตกและมือสั่นถ่ายรูปให้ไม่ได้) 555

ขอโทษนะ วันนี้เราเผาว่านเกรียมเลย อย่าเอาคืนนะ นะ นะ ; p